Moet ik bang zijn voor de dood?

Vroeg of laat kom je er mee in aanraking, met het onderwerp dat zo moeilijk ligt.
Met datgene wat absoluut een einde maakt aan een aards samenzijn met degene die je zo lief is.
Soms oud, soms veel te jong, maar altijd laat het een gevoel van gemis achter.

In sommige gevallen zelfs een wond.
De dood sluipt soms als een schaduw achter ons aan, bijvoorbeeld omdat wij, of iemand van wie we houden ziek zijn.
Toch, juist wanneer je zo ziek bent, neem eens als uitgangspunt kanker kan de dood een verlossing betekenen.
Dat is heel moeilijk om je voor te stellen en dat is maar goed ook. Want dat betekent dat we gezond zijn en dat de mensen om ons heen deze gruwelijke ziekte bespaard is gebleven.

Toch, zomaar ineens kan het deel uit maken van jou leven.
Iemand die je zo lief had sterft en is er niet meer.
Wat een narigheid! Verdriet en werkelijk harte pijn.  Zo naar!

Is het niet zo dat sommige zaken zo moeilijk en zo pijnlijk zijn dat we willen roepen: zeg, God, waar ben jij nu?
Ik heb het heel moeilijk en ik zie niets van dat je bestaat?
Ik wil niet dat mijn…vul maar in, bijvoorbeeld oma….doodgaat of het is stom dat je dat hebt gedaan.
Je bent boos, verdrietig en je voelt je ernstig in de steek gelaten.
Wat een naar gevoel!
Maar, zou God het echt zo bedoeld zijn?
En, heeft de dood het laatste woord?
Is er niets meer na de dood?
Wat denk jij?

In 2 Korinthe 5 staat dit:
Wij weten dat wanneer onze aardse tent, het lichaam waarin wij wonen, wordt afgebroken, we van God een woning krijgen: een eeuwige, niet door mensenhanden gemaakte woning in de hemel.

Dit betekent dat we voortleven na onze dood, het afleggen van het lichaam op aarde.
En, natuurlijk hebben we dat te danken aan de Here Jezus.
Hij stierf voor ons aan het kruis op Golgotha, en daarmee overwon Hij de dood.
Onder andere in Mattheus 27 lezen we de kruisiging van Jezus.
Ook de opstanding staat uitvoerig in de Bijbel beschreven.
Zo weten we dat de dood niet het laatste woord heeft.
En dat geldt ook voor onze dierbaren.

We moeten ze nu nog missen, maar in het Bijbelboek openbaringen staat dat de dood niet meer zal zijn in het leven dat nog komt.
Dit staat in Openbaringen 21 vers 4: Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij. Hij die op de troon zat zei: Alles maak Ik nieuw!
Wil dat dan zeggen dat we niet meer verdrietig hoeven zijn?
Eigenlijk niet, maar, het is heel menselijk, het zijn dan ook menselijke gevoelens om verdriet te hebben en om te rouwen.
Het is nogal wat als je iemand moet missen.
Wanneer we verdriet hebben wil God ons troosten, en Hij laat ons weten dat Hij erbij is.
In al onze zorgen, ons verdriet en onze pijn.

Veel mensen zijn bang om dood te gaan, bang om te sterven en soms ook bang voor het oordeel van God. God zegt in de bij: wie in mij geloofd zal eeuwig leven krijgen. Op het moment dat je Jezus aanneemt als jou verlosser en probeert elke dag beter te gaan lijken op hem zal je voor altijd bij God zijn. Dit betekend niet dat het een raar idee kan zijn dat je er opeens niet meer zult zijn of dat het van de ene op de andere dag voorbij kan zijn hier op aarde.

Probeer over die angst heen te stappen en te vertrouwen op God. Jezus is voor jou gestorven en is jou voorgegaan.

"Hulp nodig van een goede gesprekspartner en een goed luistered oor?"


0619441523 Skype gesprek